Marco Angelini, Brzemienne milczenie / Silenzio gravido

3.10 - 20.10.2009, wernisaż 3 października (sobota) godz. 18.00


Koniec osmozy: o całunie w sztuce

Biały, nieskazitelny, bezmierny i niczym nieograniczony: starannie ułożony przewód elektryczny, nieco niżej – idealnie prostopadła wtyczka, również biała.

Kolejna prostopadłość: od wtyczki odchodzi nakreślona zdecydowanym ruchem, wyraźna, żółta linia – wszystko jest w pełni harmonijne, zastygłe w bezruchu, wszystko jest cichą myślą. W chwili skupienia sztukę odczuwa się jako doświadczenie wklęsłości, poczucie pustki i braku (uwolnienie od zgiełku świata); to chwila, gdy myśli udaje się zastanowić nad samą sobą.

Uwolnienie od zgiełku świata, a trafniej – przetworzenie go na nowo – sprawia, że owo milczenie jest brzemienne w niezliczone możliwości, sama wystawa zaś staje się bezpośrednią kontynuacją „Restful Turmoil” (wystawy indywidualnej zorganizowanej w Londynie).

Wraz z zakończeniem osmozy między wrzawą i spokojem dzieło Marco Angeliniego „stygnie”, staje się – mówiąc za Barillim – Nieoficjalnym Chłodem, niebezpośrednim i dalekim od intensywnych, spontanicznych emocji.

Marco Angelini podąża drogą nieoficjalności, za przewodników wybiera sobie artystów hołdujących temu, co najbardziej intymne, jak Yves Klein i Piero Manzoni; podobnie jak oni, sztukę postrzega jako proces trawienia świata, samo dzieło zaś – jako jego pozostałość, produkt przemiany materii, „całun”, którym ociera się emocje.

Z tej właśnie perspektywy należy odczytywać i przeżywać takie lejtmotywy, jak kolor żółty czy obecność/ślad Indii – symbolu wzrostu i rozwoju duchowego, a także źródła inspiracji artystycznych.

Kolor, forma i temat opracowane od nowa stanowią strukturę, która dzięki zmierzaniu ku analityczności i surowej procedurze osiąga idealną harmonię i staje się wrażeniem czysto estetycznym.

Dzieła przedstawione na tej wystawie są milczące i spokojne, w pełni wyważone. Jednak sam proces twórczy daleki jest od konkluzji: pod powierzchnią aż kipi i można przypuszczać, że narodzą się nowe formy twórcze, nowe dzieła/ślady otaczającego nas świata, przefiltrowane przez wewnętrzne życie jednostki, która w sposób graniczący z cudem przekształca je w sztukę.

Alessio Consentino - krytyk sztuki

 

Kurator: Alessio Consentino
Oragnizator: Jan Kozaczuk

Download: POSTCARD
Info: www.marcoangelini.it

Fine di un’osmosi: il sudario nell’arte

Bianco, immacolato, illimitato e senza confine: un filo elettrico ordinatamente si colloca composto e, più in basso, in perfetta verticalità, colpisce una spina elettrica anch’essa bianca.

Nuova verticalità e dalla spina esce una decisa linea, marcata, gialla: tutto è composto, tutto è immobile e tutto è silenzioso pensiero. “Nel momento della concentrazione, l’arte si dà come sensazione concava, come esperienza del vuoto e dell’assenza (l’assenza del rumore del mondo), dove diventa possibile l’esercizio difficile della mente che riflette su se stessa.”

L’assenza del rumore del mondo o, meglio, la sua re-metabolizzazione rende gravido di molteplici possibilità questo silenzio e pone concettualmente questa mostra come diretta conseguenza di “Restful Turmoil” (personale realizzata a Londra).

Finita “l’osmosi” tra tumulti e calma l’opera di Marco Angelini si “raffredda” diventa, per dirla con Barilli, Informale Freddo, re-mediato e lontano da emozioni vivide e momentanee.

Marco Angelini usa la strada dell’informale filtrata attraverso la guida di personaggi assolutamente intimisti coma Yves Klein e Piero Manzoni; come per loro l’arte è il processo di metabolizzazione del mondo e l’opera è il resto, il prodotto di una digestione, il “sudario” di una emozione.

E’ in questa ottica che vanno letti e vissuti certi leitmotiv come il colore giallo, presenza/resto dell’India paese simbolo di crescita ed evoluzione spirituale e fonte di suggestioni artistiche.

Colore, forma ed oggetto sono struttura che, partendo da un intento analitico e processuale rigido, nella rielaborazione raggiungono perfetta armonia e si arricchiscono di suggestioni puramente estetiche.

In questa mostra le opere sono silenziose e composte, sono in equilibrio.

Ma il processo è tutt’altro che concluso: sotto la superficie il “nucleo” ribolle e, presumibilmente, porterà a nuove forme creative, a nuove opere/resto nate dal mondo che ci circonda e filtrate attraverso una vita intima e individuale che le renderà meravigliosamente arte.

Alessio Cosentino - Critico d’Arte

Curator: Alessio Consentino
Oragnizator: Jan Kozaczuk

Download: POSTCARD
Info: www.marcoangelini.it

3 – 20 Ottobre / 2009
Opening: sabato 3 Ottobre, 18.00 – 20.00
Marco Angelini "Brzemienne Milczenie" / "Silenzio gravido"Marco Angelini "The gold era"

Wspólne malowanie / Comune di Pittura


Od autora

"Za pośrednictwem ekspresji symbolicznej, a więc poprzez Sztukę, możliwe staje się przekształcenie niedoskonałości języka w kształty i kolory. Nauczyć nas tego mogą osoby, które na co dzień zmagają się z podobnymi ułomnościami. Dzięki zastosowaniu rozmaitych materiałów i łatwych do opanowania technik malarskich niepełnosprawni są w stanie przekazać swoje uczucia i emocje, swoje marzenia, fantazje i frustracje; pragnienia i nadzieje. W ten sposób sztuka staje się narzędziem, które pozwala im potwierdzić swoją tożsamość i zwiększyć poczucie własnej wartości. Chciałbym im to ułatwić przez wspólne z nimi malowanie.

Jestem w pełni przekonany, że rozwój wszystkich umiejętności człowieka, nie wyłączając zdolności artystycznych, otwiera drzwi do świata wielkich osiągnięć.

Niepełnosprawni uczą nas, jak głębiej przeżywać życie. Gdy zaczniemy żyć wśród nich i uda nam się zobaczyć świat ich oczyma, zrozumiemy, czym jest czysta radość istnienia. Uświadomimy sobie, że za widoczną niepełnosprawnością stoi w rzeczywistości hart ducha – twórcza siła, która przekracza granice inteligencji."

Marco Angelini

*  *  *

Video: Wspólne malowanie

Wydarzenie miało miejsce 4 czerwca w galerii sztuki "Wystawa" podczas prezentowania wystawy prac Marco Angelini. Oprócz autora we wspólnym tworzeniu udział brały dzieci: Adrian, Fryderyk, Maciej, Kacper. Wśród nich było troje dzieci niepełnosprawnych i jedno pełnosprawne. Powstałe dzieło to tryptyk złożony z trzech płócien (wymiary: 40/100 i dwa 20/80) wykonanych techniką mieszaną. Marco Angelini przekazał swoją pracę na rzecz dzieci niepełnosprawnych Stowarzyszeniu "Po pierwsze rodzina" z Warszawy. W planach jest spieniężenie pracy na cele charytatywne.
Więcej informacji: aga.org.pl
  
I - Marco Angelini, Adrian, Frederyk
II - Marco Angelini, Adrian, Maciej
III - Marco Angelini, Kacper

"Attraverso l’espressione simbolica, ovvero attraverso l'Arte, è possibile trasformare le imperfezioni linguistiche in forme e colori.
Ad insegnarcelo sono proprio le persone che convivono con questi disagi quotidianamente.
Attraverso l'uso di vari materiali e tecniche pittoriche facilmente apprendibili i disabili riescono a comunicare i loro sentimenti ed emozioni, i loro sogni, le loro fantasie e frustrazioni; i desideri e le speranze.
In questo modo l'arte diventa un mezzo per riaffermare la loro identità e aumentare la propria autostima.
La mia intenzione è di facilitare questo processo dipingendo con loro.
Sono pienamente convinto che lo sviluppo di tutte le capacità dell'essere umano, dove le abilità artistiche non sono l'eccezione, apre le porte a un mondo pieno di grandi realizzazioni.
I disabili ci insegnano a vivere la vita con più profondità.
Se conviviamo con loro e riusciamo ad addentrarci nella loro forma di vedere il mondo ci appare il piacere assoluto della vita.
Dietro le loro visibili carenze compare infatti la forza dello spirito umano, la capacità creatrice che trascende i meccanismi dell'intelligenza."

Marco Angelini

 

Foto copyrights M. Góra

Nota biograficzna


Nota biograficzna

Marco Angelini urodził się w Rzymie 5 czerwca 1971 roku. Po ukończeniu studiów na Wydziale Socjologii rzymskiego Uniwersytetu „La Sapienza” podjął studia na Wydziale Psychologii. Do dziś mieszka w Rzymie. Podróżuje, by przyjrzeć się związkom łączącym tradycje i kultury, by śledzić bezkrytyczny optymizm towarzyszący rozwojowi techniki w aglomeracjach miejskich. Poszukiwania środków wyrazu skupia na materii. Zaczynał od wykorzystywania materiałów z odzysku, z czasem zaczął eksperymentować z metalem i plastikiem.
Spośród jego najważniejszych wystaw przypomnieć należy ekspozycje w: The Brick Lane Gallery w Londynie, galerii White Cube 3 w Rzymie; Galerii Zamojskiej w Zamościu, Pracowni Galerii w Warszawie, Onishi Gallery w Chelsea i Nowym Jorku, galerii Crispi w Rzymie, Palazzo della Ragione w Mantovie, galerii Gard w Rzymie.

Tłumaczenie: Katarzyna Foremniak

 

Biografia

Marco Angelini, nato il 5 giugno 1971 a Roma, si è laureato presso la Facoltà di Sociologia dell’Università La Sapienza di Roma per poi intraprendere studi di Psicologia. Vive e lavora a Roma. Viaggia per studiare legami tra tradizioni culturali e avvenirismo tecnologico in contesti urbani complessi. Concentra la sua ricerca espressiva sulla materia. E’ partito dall’utilizzo di materiali di recupero per proseguire con sperimentazioni su metalli e plastiche.

Fra le principali esposizioni ricordiamo: The Brick Lane Gallery, London; Galleria White Cube 3, Roma; Zamojska Gallery, Zamość, Poland; Pracownia Gallery, Warsaw; Onishi Gallery, Chelsea, New York; Galleria Crispi, Rome; Palazzo della Ragione, Mantova; Galleria Gard, Rome.

 

Patronat honorowy


 

Patronat medialny


 

 

 


 

 

 

 

Sponsor