Marco Angelini, Brzemienne milczenie / Silenzio gravido

Koniec osmozy: o całunie w sztuce Biały, nieskazitelny, bezmierny i niczym nieograniczony: starannie ułożony przewód elektryczny, nieco niżej – idealnie prostopadła wtyczka, również biała. Kolejna prostopadłość: od wtyczki odchodzi nakreślona zdecydowanym ruchem, wyraźna, żółta linia – wszystko jest w pełni harmonijne, zastygłe w bezruchu, wszystko jest cichą myślą. W chwili skupienia sztukę odczuwa się jako doświadczenie wklęsłości, poczucie pustki i braku (uwolnienie od zgiełku świata); to chwila, gdy myśli udaje się zastanowić nad samą sobą. Uwolnienie od zgiełku świata, a trafniej – przetworzenie go na nowo – sprawia, że owo milczenie jest brzemienne w niezliczone możliwości, sama wystawa zaś staje się bezpośrednią kontynuacją „Restful Turmoil” (wystawy indywidualnej zorganizowanej w Londynie). Wraz z zakończeniem osmozy między wrzawą i spokojem dzieło Marco Angeliniego „stygnie”, staje się – mówiąc za Barillim – Nieoficjalnym Chłodem, niebezpośrednim i dalekim od intensywnych, spontanicznych emocji. Marco Angelini podąża drogą nieoficjalności, za przewodników wybiera sobie artystów hołdujących temu, co najbardziej intymne, jak Yves Klein i Piero Manzoni; podobnie jak oni, sztukę postrzega jako proces trawienia świata, samo dzieło zaś – jako jego pozostałość, produkt przemiany materii, „całun”, którym ociera się emocje. Z tej właśnie perspektywy należy odczytywać i przeżywać takie lejtmotywy, jak kolor żółty czy obecność/ślad Indii – symbolu wzrostu i rozwoju duchowego, a także źródła inspiracji artystycznych. Kolor, forma i temat opracowane od nowa stanowią strukturę, która dzięki zmierzaniu ku analityczności i surowej procedurze osiąga idealną harmonię i staje się wrażeniem czysto estetycznym. Dzieła przedstawione na tej wystawie są milczące i spokojne, w pełni wyważone. Jednak sam proces twórczy daleki jest od konkluzji: pod powierzchnią aż kipi i można przypuszczać, że narodzą się nowe formy twórcze, nowe dzieła/ślady otaczającego nas świata, przefiltrowane przez wewnętrzne życie jednostki, która w sposób graniczący z cudem przekształca je w sztukę. Alessio Consentino - krytyk sztuki
Kurator: Alessio Consentino Download: POSTCARD | Fine di un’osmosi: il sudario nell’arte Bianco, immacolato, illimitato e senza confine: un filo elettrico ordinatamente si colloca composto e, più in basso, in perfetta verticalità, colpisce una spina elettrica anch’essa bianca. Nuova verticalità e dalla spina esce una decisa linea, marcata, gialla: tutto è composto, tutto è immobile e tutto è silenzioso pensiero. “Nel momento della concentrazione, l’arte si dà come sensazione concava, come esperienza del vuoto e dell’assenza (l’assenza del rumore del mondo), dove diventa possibile l’esercizio difficile della mente che riflette su se stessa.” L’assenza del rumore del mondo o, meglio, la sua re-metabolizzazione rende gravido di molteplici possibilità questo silenzio e pone concettualmente questa mostra come diretta conseguenza di “Restful Turmoil” (personale realizzata a Londra). Finita “l’osmosi” tra tumulti e calma l’opera di Marco Angelini si “raffredda” diventa, per dirla con Barilli, Informale Freddo, re-mediato e lontano da emozioni vivide e momentanee. Marco Angelini usa la strada dell’informale filtrata attraverso la guida di personaggi assolutamente intimisti coma Yves Klein e Piero Manzoni; come per loro l’arte è il processo di metabolizzazione del mondo e l’opera è il resto, il prodotto di una digestione, il “sudario” di una emozione. E’ in questa ottica che vanno letti e vissuti certi leitmotiv come il colore giallo, presenza/resto dell’India paese simbolo di crescita ed evoluzione spirituale e fonte di suggestioni artistiche. Colore, forma ed oggetto sono struttura che, partendo da un intento analitico e processuale rigido, nella rielaborazione raggiungono perfetta armonia e si arricchiscono di suggestioni puramente estetiche. In questa mostra le opere sono silenziose e composte, sono in equilibrio. Ma il processo è tutt’altro che concluso: sotto la superficie il “nucleo” ribolle e, presumibilmente, porterà a nuove forme creative, a nuove opere/resto nate dal mondo che ci circonda e filtrate attraverso una vita intima e individuale che le renderà meravigliosamente arte. Alessio Cosentino - Critico d’Arte Curator: Alessio Consentino Download: POSTCARD 3 – 20 Ottobre / 2009 Opening: sabato 3 Ottobre, 18.00 – 20.00 |
Wspólne malowanie / Comune di Pittura

Od autora "Za pośrednictwem ekspresji symbolicznej, a więc poprzez Sztukę, możliwe staje się przekształcenie niedoskonałości języka w kształty i kolory. Nauczyć nas tego mogą osoby, które na co dzień zmagają się z podobnymi ułomnościami. Dzięki zastosowaniu rozmaitych materiałów i łatwych do opanowania technik malarskich niepełnosprawni są w stanie przekazać swoje uczucia i emocje, swoje marzenia, fantazje i frustracje; pragnienia i nadzieje. W ten sposób sztuka staje się narzędziem, które pozwala im potwierdzić swoją tożsamość i zwiększyć poczucie własnej wartości. Chciałbym im to ułatwić przez wspólne z nimi malowanie. Jestem w pełni przekonany, że rozwój wszystkich umiejętności człowieka, nie wyłączając zdolności artystycznych, otwiera drzwi do świata wielkich osiągnięć. Niepełnosprawni uczą nas, jak głębiej przeżywać życie. Gdy zaczniemy żyć wśród nich i uda nam się zobaczyć świat ich oczyma, zrozumiemy, czym jest czysta radość istnienia. Uświadomimy sobie, że za widoczną niepełnosprawnością stoi w rzeczywistości hart ducha – twórcza siła, która przekracza granice inteligencji." Marco Angelini * * * Video: Wspólne malowanie Wydarzenie miało miejsce 4 czerwca w galerii sztuki "Wystawa" podczas prezentowania wystawy prac Marco Angelini. Oprócz autora we wspólnym tworzeniu udział brały dzieci: Adrian, Fryderyk, Maciej, Kacper. Wśród nich było troje dzieci niepełnosprawnych i jedno pełnosprawne. Powstałe dzieło to tryptyk złożony z trzech płócien (wymiary: 40/100 i dwa 20/80) wykonanych techniką mieszaną. Marco Angelini przekazał swoją pracę na rzecz dzieci niepełnosprawnych Stowarzyszeniu "Po pierwsze rodzina" z Warszawy. W planach jest spieniężenie pracy na cele charytatywne. Więcej informacji: aga.org.pl
I - Marco Angelini, Adrian, Frederyk
II - Marco Angelini, Adrian, Maciej
III - Marco Angelini, Kacper
| "Attraverso l’espressione simbolica, ovvero attraverso l'Arte, è possibile trasformare le imperfezioni linguistiche in forme e colori. Marco Angelini
|
Nota biograficzna
Nota biograficzna Marco Angelini urodził się w Rzymie 5 czerwca 1971 roku. Po ukończeniu studiów na Wydziale Socjologii rzymskiego Uniwersytetu „La Sapienza” podjął studia na Wydziale Psychologii. Do dziś mieszka w Rzymie. Podróżuje, by przyjrzeć się związkom łączącym tradycje i kultury, by śledzić bezkrytyczny optymizm towarzyszący rozwojowi techniki w aglomeracjach miejskich. Poszukiwania środków wyrazu skupia na materii. Zaczynał od wykorzystywania materiałów z odzysku, z czasem zaczął eksperymentować z metalem i plastikiem. Tłumaczenie: Katarzyna Foremniak
| Biografia Marco Angelini, nato il 5 giugno 1971 a Roma, si è laureato presso la Facoltà di Sociologia dell’Università La Sapienza di Roma per poi intraprendere studi di Psicologia. Vive e lavora a Roma. Viaggia per studiare legami tra tradizioni culturali e avvenirismo tecnologico in contesti urbani complessi. Concentra la sua ricerca espressiva sulla materia. E’ partito dall’utilizzo di materiali di recupero per proseguire con sperimentazioni su metalli e plastiche. Fra le principali esposizioni ricordiamo: The Brick Lane Gallery, London; Galleria White Cube 3, Roma; Zamojska Gallery, Zamość, Poland; Pracownia Gallery, Warsaw; Onishi Gallery, Chelsea, New York; Galleria Crispi, Rome; Palazzo della Ragione, Mantova; Galleria Gard, Rome.
|